Ναζισμός και εργατικά στρώματα

Τα τενεκεδένια ταμπούρλα της Ιστορίας

photo: treno.gr

Του Θωμά Σίδερη

Στις 2 Σεπτεμβρίου είναι η επέτειος του τερματισμού του β’ παγκοσμίου πολέμου και της ήττας των ναζί. Ένας πόλεμος που το ανθρώπινο κόστος του ήταν 55,5 εκατομμύρια ζωές.

Ένας γερμανός εργάτης εξηγεί τα «πώς» και τα «γιατί» της προσχώρησής του στο ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ.

«Χιλιάδες εργοστάσια έκλεισαν τις πόρτες τους. Η πείνα ήταν ο καθημερινός σύντροφος του Γερμανού εργαζομένου. Επιπλέον, υπήρχε η τεχνητή έλλειψη, την οποία δημιούργησαν οι Εβραίοι και η οποία ανάγκαζε τους εργαζομένους να τρέχουν […] παρακαλώντας τους αγρότες για λίγη τροφή […] Η κυβέρνηση πήρε μέτρα ενάντια στο λαό, έτσι ώστε ένας έντιμος εργαζόμενος έπρεπε να καταφύγει στην κλοπή για να βρει τροφή […] Όλοι οι συμπολίτες μου, με την εξαίρεση των κομμουνιστών, ποθούσαν να έρθουν καλύτερες μέρες. Όσο για μένα, όπως και πολλοί άλλοι, είχα χάσει ό,τι είχα και δεν είχα μέσα σ’ αυτές τις αντίξοες οικονομικές συνθήκες. Και έτσι, στις αρχές του 1930, εντάχθηκα στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα…»

Η μαρτυρία του Γερμανού εργάτη περιέχεται στο βιβλίο «Χίτλερ 1936 – 1945: Νέμεσις» του Άγγλου ιστορικού Ίαν Κέρσοου.

Μόλις έχει λήξει ο πόλεμος και ένας Ελβετός δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη από έναν ναζί που ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος της Καγκελαρίας.

«Και τώρα τι σκοπεύετε να κάνετε;» ρωτά ο δημοσιογράφος και συμπληρώνει: «Νικηθήκατε. Ο κόσμος σάς μισεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε. Πώς θα ορθοποδήσετε ξανά ως έθνος;»

Τότε ο ναζί –ψύχραιμος, είρωνας, προκλητικός αλλά και προφητικός μαζί- απάντησε:

“Οι λαοί ξεχνούν γρήγορα. Αυτή είναι εξάλλου και η διαφορά τους από ένα έθνος που θυμάται, όπως η ανώτερη φυλή των Γερμανών. Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανοικοδόμηση της Γερμανίας θα είναι πολλά, θα έρθουν να δουλέψουν για μας και αυτοί που μέχρι τώρα πολέμησαν εναντίον μας. Είμαστε μια φυλή εργατική, που θα ξαναδημιουργήσει την ισχυρή, ενωμένη Γερμανία. Θα δείτε ότι θα γίνουμε η ισχυρότερη οικονομικά χώρα. Και τότε ο Γκαίμπελς θα μπορέσει να σηκωθεί από τον τάφο του και να αναφωνήσει: «Και όμως νικήσαμε»!”

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s