Η ΕΛΕΝΗ Π. ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

γράφει ο Θωμάς Σίδερης

Η Ελένη Π. είναι μαθήτρια της Γ’ Λυκείου και σε λίγους μήνες θα δώσει πανελλαδικές εξετάσεις. Όταν έμαθε ότι ένας πρώην πρωθυπουργός θέλει να γίνει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, αποφάσισε να γράψει γι’ αυτόν μια συστατική επιστολή, προκειμένου να υποστηρίξει την πρόσληψή του. Η ίδια δεν έχει υποστήριξη από πουθενά κι από κανέναν. Είναι ένα κορίτσι σαν όλα τα δεκαεφτάχρονα παιδιά. Τα παιδιά μιας άκυρης εποχής, μιας άκυρης χώρας και ενός ακυρωμένου μέλλοντος. Ίσως μια μέρα οι δύο αυτοί άνθρωποι –ο καθηγητής του Χάρβαρντ και η μαθήτρια- συναντηθούνε. Πιστέψτε όμως, ο πρώην πρωθυπουργός     -και ίσως τότε και πρώην καθηγητής- δε θα περάσει καθόλου καλά.

Ιδού η συστατική επιστολή…

«Ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας μου, με τη μεθοδικότητα και την πρωτοτυπία που διέκρινε όλους τους πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας, οδήγησε τη μητέρα μου στην ανεργία, αν και ήθελε μόνο δυο χρόνια για να βγει στη σύνταξη. Ο μισθός της μητέρας μου ήταν το μοναδικό οικογενειακό μας εισόδημα, αφού ο πατέρας μου πέθανε όταν εγώ ήμουν πολύ μικρή. Δεκαοχτώ μήνες μετά, τη μητέρα μου δεν τη θέλει κανένας στη δουλειά του.

Ο πρώην πρωθυπουργός ξεχωρίζει για την αυτονομία του και την πρωτοβουλία του. Το επίδομα ανεργίας των 600 ευρώ που δικαιούταν η μητέρα μου, επειδή ήταν πολύτεκνη, το αναπροσάρμοσε πολύ γρήγορα κάτω από τα 450 ευρώ. Τώρα πια δεν παίρνει ούτε αυτό το επίδομα.

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει υψηλό βαθμό συναισθηματικής ωρίμανσης και λίγο αφότου ξεκίνησαν τα σχολεία με προέτρεψε να κολλήσω χαρτάκια σε όλες τις στάσεις λεωφορείων και τις κολώνες της περιοχής μου, αναζητώντας μεταχειρισμένα σχολικά βοηθήματα από μαθητές που έχουν τελειώσει το σχολείο. Παρά την επίπονη προσπάθεια που κατέβαλα –κόλλησα χαρτάκια ακόμα και σε τηλεφωνικούς θαλάμους, έξω από τράπεζες και στην είσοδο του ΙΚΑ- δεν χτύπησε μέχρι σήμερα το κινητό μου. Ίσως τα πούλησαν σε παλαιοπωλεία, ίσως τα έριξαν στον κάδο ανακύκλωσης, ίσως δεν σκέφτηκαν ότι μπορεί να υπάρχει μια έφηβη – ρακοσυλλέκτης γνώσεων.

Ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει σταθερότητα στις επιλογές του όσον αφορά στη δομή και τη λειτουργία του λυκείου που πηγαίνω. Με πίστη και εργατικότητα συνετέλεσε στη διαμόρφωση ενός σχολείου αδιάφορου και μίζερου, που μένει μονίμως στους τύπους και αδιαφορεί παντελώς για την ουσία, με κουρασμένους και πνιγμένους στα προβλήματά τους καθηγητές. Ενός σχολείου που μας βλέπει μόνο ως υποψηφίους πανελλαδικών και όχι ως μαθητές που διψάνε για γνώση. Ενός σχολείου που κάνει τις επιτυχίες μας μικρές και τις αποτυχίες μας μεγάλες. Μοιάζουμε με βραδινά αεροπλάνα που πετάνε χωρίς καμιά επαφή μεταξύ τους και χωρίς καμιά επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου. Είμαστε τα χαμένα αστεράκια ενός σκοτεινού σύμπαντος.

Με την ίδια πίστη και εργατικότητα στους στόχους του οδήγησε τον μπαμπά της Φαίης στην εφεδρεία και τον μπαμπά της Ιωάννας στην…  Διστάζω να το γράψω και νομίζω ότι δεν θα καταφέρω ποτέ πια στη ζωή μου να γράψω ή να ψιθυρίσω αυτή τη λέξη. Επειδή ξέρω τι σημαίνει να μεγαλώνεις χωρίς μπαμπά, με την Ιωάννα δεθήκαμε και γίναμε αχώριστες από τότε.

Με την παροιμιώδη αυτοκυριαρχία που διαθέτει, δεν έδειξε την παραμικρή θλίψη ή συντριβή όταν μπροστά στα μάτια του η τράπεζα έδιωχνε τον Μπάμπη από το σπίτι του και του πετούσε τα πράγματα στο δρόμο. Ένα βιβλίο βιολογίας από το φροντιστήριο -ο Μπάμπης θέλει να γίνει γιατρός-, ένα μεταλλικό αυτοκινητάκι από την παιδική του ηλικία, νομίζω κόκκινο, και μια αφίσα του ΠΑΟΚ ήταν αυτά που κατάφερα να περισώσω από την εκδικητική μανία των κατασχετών και των δικαστικών κλητήρων. Ο μπαμπάς του Μπάμπη σταμάτησε να πληρώνεται από τη δουλειά του εδώ και δεκατρείς μήνες και όλον αυτόν τον καιρό δεν κατέβαλλε στην τράπεζα τις δόσεις για το σπίτι. Ο Μπάμπης διέκοψε το φροντιστήριο και είπε ότι θα προσπαθήσει μόνος του. Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρει. Είπαμε ότι και τα υπόλοιπα παιδιά θα τον βοηθάμε στον ελεύθερο χρόνο μας.

Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω, ΣΥΝΙΣΤΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας να διδάξει ως ακαδημαϊκό προσωπικό στο πανεπιστήμιό σας. Ελπίζω κάποτε να καταφέρω και εγώ να γίνω δεκτή στο τμήμα του.

Τότε, που ο θυμός της εφηβείας μου θα έχει γίνει οργή της ενηλικίωσής μου.

Ελένη Π., μαθήτρια Γ’ Λυκείου το σχολικό έτος 2012 – 2013.»

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s