Το παιχνίδι της Monopoly

Σαν σήμερα κυκλοφόρησε η Monopoly…

γράφει η Νικολέτα Σίδερη, μαθήτρια πια Γ’ Λυκείου (το κείμενο γράφτηκε πριν από έναν χρόνο)

Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία του Ηρακλείου μετά την αποκάλυψη ότι μαθητής σε Γυμνάσιο του νομού λιποθύμησε μέσα στην τάξη από την πείνα. Η μητέρα του παιδιού που ειδοποιήθηκε να πάει στο σχολείο ομολόγησε στους καθηγητές ότι  όλη η οικογένεια είχε να φάει δυο ημέρες, γι αυτό και προκλήθηκε το λιποθυμικό επεισόδιο του μαθητή. Πριν από αυτό το γεγονός κανείς δεν γνώριζε για την εξαθλίωση της οικογένειας καθώς βίωνε αυτό που της συμβαίνει με αξιοπρέπεια μέσα στην σιωπή της. Ακόμα και στο έσχατο σημείο της πείνας δε γύρισαν να ζητήσουν βοήθεια γιατί η αξία της αξιοπρέπειας δεν ορίζεται με χρήματα.

Τέτοια περιστατικά σε λίγο καιρό δεν θα προκαλούν καν έκπληξη γιατί όλοι μαζί παίζουμε το παιχνίδι monopoly μαζί με αυτούς που μας κυβερνάνε. Όχι, δεν εννοώ τους πολιτικούς της χώρας μας. Είναι κι αυτοί έρμαια των συνθηκών. Δεν έχουν το αίσθημα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Αντί να βοηθάνε το κράτος τους ακολουθούνε κι αυτοί πιστά τους όρους του παιχνιδιού. Σύμφωνα με αυτούς, κάθε παίχτης στην αρχή έχει ορισμένα χρήματα. Με αυτά στην πορεία μπορεί να αγοράσει διάφορες περιοχές. Όποιος σταματά σ’ αυτές είναι υποχρεωμένος να πληρώσει. Όταν ειδικότερα ο κάτοχος των περιοχών έχει επενδύσει πάνω σε αυτές οι παίχτες είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν περισσότερο. Σκοπός του παιχνιδιού είναι το ποιος θα μαζέψει τα περισσότερα λεφτά. Άρα, αυτός που έχει στην κατοχή του τις περισσότερες περιοχές είναι και αυτός που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να βγάλει μεγαλύτερο κέρδος. Επίσης, οι υπόλοιποι παίχτες δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να τον πληρώνουν, μέχρι φυσικά να τους τελειώσουν τα λεφτά. Μήπως μας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως τελικά παίζουμε όλοι ένα παιχνίδι με συγκεκριμένους κανόνες και συγκεκριμένο τέλος; Μπορούν να ανατραπούν οι όροι αυτού του παιχνιδιού ή μονίμως θα παίζουμε το ρόλο των άβουλων παιχτών;

Αλλά για μισό λεπτό, οι Έλληνες παίχτες; Όχι, δικό μου λάθος. Γιατί άμα συμβαίνει αυτό τότε σημαίνει και ότι η Ελλάδα είναι μία εξαγορασμένη περιοχή η οποία αποτελεί εύφορο έδαφος για τους ξένους επενδυτές οι οποίοι στοχεύουν στον εναπομείναντα πλούτο του ελληνικού λαού.

Σαν καλοί παίχτες παίζουμε κι εμείς το παιχνίδι μας. Έχουμε βολευτεί στους όρους και η ιδέα για ανατροπή φαντάζει μακρινή. Αφήνουμε τους άλλους να κάνουν τα πάντα για μας. Πιστεύουμε πως όλα θα συμβούν στους άλλους και όχι σε μας. Τον αγώνα θα τον κάνουν άλλοι αντί για εμάς.

Όχι, δεν πρέπει μονίμως να προσπερνάμε. Ήρθε η στιγμή να έρθουμε αντιμέτωποι με τον μέχρι τώρα νικητή του παιχνιδιού και να διεκδικήσουμε εμείς τη θέση του κερδισμένου.

(τη φωτογραφία επεξεργάστηκε η Νικολέτα Σίδερη)

____

Και η ιστορία της Monopoly…

Οι αδελφοί Πάρκερ από τη Μεγάλη Βρετανία ήταν οι πρώτοι που κυκλοφόρησαν ευρέως τη Monopoly στην παγκόσμια αγορά. Η πρώτη εμφάνισή της στα ράφια των καταστημάτων έγινε στις 5 Νοεμβρίου του 1935. Ωστόσο, η ιστορία της είναι πολύ παλιότερη.

Σχεδιάστηκε από την αμερικανίδα οικονομολόγο Λάιζι Μάτζι, η οποία έλαβε και το σχετικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1904. Η αρχική ονομασία του ήταν «Το παιχνίδι του σπιτονοικοκύρη» και στόχος του να αποδείξει με απλό τρόπο πώς τα μισθώματα πλουτίζουν τους ιδιοκτήτες ακινήτων και κάνουν φτωχότερους τους ενοικιαστές.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s