Στρατιωτικό ταχυδρομείο ###10

Αρκούδε μου…

Είδες που επέμενα να πάρεις σκούρα εσώρουχα; Είδες που είχα (για άλλη μια φορά) δίκιο;

Αλήθεια, για πες μου… Πόσες φορές στριφογύρισε ο τύπος το φανελάκι σου στον αέρα προτού το εκσφενδονίσει; Βρε μπας και ήθελε να σας κάνει στριπτήζ ο άνθρωπος;

Εντάξει… ηρέμησε! Την επόμενη φορά θα ζητήσω να σου στείλουν για επιθεώρηση τη Μόνικα Μπελούτσι. Με ταγιέρ χιτλερικού τύπου και μαύρο χαμηλό παπουτσάκι. Ντυμένη «Μιλένα»…  Φαντάζομαι ότι ξέρεις τι γυρίζει τώρα ο Τζουζέπε Τορνατόρε… «Στρατόπεδο ο Παράδεισος»…

Στο μάθημα τα έκανα, απλά, σαλάτα. Η Στέλλα ήρθε κι έβαλε τη βινεγκρέτ. Σε πιάτο χωρίς σαλάτα, όμως… Καθίσαμε –με αυτοπεποίθηση- χωριστά. Όταν μπήκε μέσα ο ψυχοβγάλτης για να μας δώσει τα θέματα, μου φάνηκε ότι με κοίταξε με νόημα.

«Και την επόμενη φορά, εδώ θα ‘σαι», νομίζω ότι σκέφτηκε.

«Ε ναι λοιπόν… Αν το θέλεις εσύ μια, εγώ το θέλω δέκα!», του αντιγύρισα τη σκέψη και το βλέμμα.

Σκασίλα του, βέβαια… 

Ακούω την Άντζελα και μ’ αποσυντονίζει…

«Και θέλω να ‘ρθω να σ’ αρπάξω από την άλλη…»

Κάτσε δυο λεπτά ν’ ακούσω και το επόμενο…

«Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες…»

Την είδα απόψε λαϊκά…

Υ.Γ. Αρκούδε μου… Εξήγησέ μου σε παρακαλώ τι είναι το λουκάνικο, γιατί ακόμα δεν έχω καταλάβει…

>>> Κείμενο: Θωμάς Σίδερης

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s