Το θαύμα της αθλιότητας

photo: STAR Κεντρικής Ελλάδας.

του Θωμά Σίδερη

Η Ελλάδα, ένα κλικ μπροστά σε σχέση με τον υπόλοιπο Ευρωπαϊκό Νότο, βιώνει μια βαθιά και απέραντη ανθρωπιστική κρίση. Περισσότερο από ποτέ, τουλάχιστο τη μεταπολεμική περίοδο, γίνεται ορατό το αίτημα για πραγματική κοινωνική αλληλεγγύη. Άλλο πράγμα όμως η αλληλεγγύη και άλλο η φιλανθρωπία. Η κρίση δεν έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία και κυρίως η κρίση δε θέλει υποκρισία. Στη φιλανθρωπία εμφωλεύει συχνά η υποκρισία.

Η Εκκλησία της Ελλάδας, με οπωσδήποτε αργά αντανακλαστικά, προβαίνει σε κάποιες μεμονωμένες δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, αν και κατά βάθος προτιμά τη φιλανθρωπία. Και άρα την υποκρισία. Άλλωστε, η φιλανθρωπία ήταν ανέκαθεν μια δοκιμασμένη πρακτική για την Εκκλησία, με τους εράνους και τα φιλόπτωχα ταμεία των ενοριών να κόβουν το νήμα της πρωτιάς στη συνείδηση των φιλάνθρωπων πιστών.

Φαίνεται όμως ότι ο Ιούδας –προσωποποίηση της υποκρισίας κατά τας γραφάς- εκτός από το ό,τι φιλούσε, πουλούσε εξίσου υπέροχα. Και επειδή τα πάντα έχουν μια τιμή σ’ αυτή τη ζωή –η άδολη αγάπη, η αφέλεια κλπ.- ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας Νικόλαος αποφάσισε να προσδιορίσει και μια τιμή στο θάνατο, χρησιμοποιώντας για πολλοστή φορά με αφελή τρόπο το φθαρτό σαρκίο του ιερομόναχου Βησσαρίωνα. Ο μοναχός αυτός ο άνθρωπος, σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες, αφιέρωσε όλη τη ζωή του σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες. Πού να φανταζόταν όμως ότι πάνω από το φθαρτό –επαναλαμβάνω- σαρκίο του, θα σφάζονταν ιατροδικαστές και φιλάνθρωποι μητροπολίτες;

Πριν μερικά χρόνια, ο Βησσαρίωνας –εντελώς άθελά του- έγινε η μούμια της επικαιρότητας –στην πορεία, φυσικά αποκαλύφθηκαν και άλλες επίκαιρες μούμιες. Η δε Ιερά Μονή Αγάθωνος από ταπεινό ησυχαστήριο έγινε τόπος ζωντανών τηλεοπτικών συνδέσεων, με προεξάρχοντα τον Γιώργο Παπαδάκη, που ενδόμυχα σκεφτόταν ότι ίσως κάποτε και εκείνος ανακηρυχθεί σε προστάτη της ελληνικής πρωινής τηλεοπτικής ζώνης.

Επειδή όμως ο μύθος δεν είναι μύθος αν δεν ανακινείται, ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας ξανάφερε εσχάτως τον Βησσαρίωνα στην επικαιρότηταμε μία επιστολή του στα ΜΜΕ— και τον προσφέρει απλόχερα σαν τηλεοπτικό προϊόν σε επανάληψη. Η υπόμνηση σαφής. Εδώ σε ελεύθερη απόδοση: «Άπιστοι όλων των εθνών ενωθείτε. Απαντήστε γιατί ενώ τα χρόνια περνούν, το σαρκίο του Βησσαρίωνα δε λέει να αποδομηθεί, όπως η οποιαδήποτε νεκρή ύλη». Είναι σαφές ότι το πρόβλημα δεν το έχει ο Βησσαρίωνας, αλλά οι αποδομητές του που κατά ένα… θαυματουργό τρόπο απεχθάνονται το σαρκίο του. Εκτός αν κάποιος έβαλε το χεράκι του και συμμάχησε μαζί τους.

Εν μέσω ενός Μεσαίωνα εργασιακών σχέσεων και κοινωνικών συνθηκών, ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας επιχειρεί για ακόμα μία φορά να στήσει το δικό του αποκρουστικό Μεσαίωνα, με φόντο το υπέροχο βουνό της Οίτης. Μόνο που το θαύμα της αθλιότητας στη νέα εκδοχή του δεν απευθύνεται σε φιλάνθρωπους φτωχούς αλλά σε απένταρους –και υποψιασμένους πλέον- πολίτες.

Υ.Γ.:  Ο εν λόγω μητροπολίτης έχει μια εμμονή με τους σύγχρονους «αγίους», αφού εκτός από τον Βησσαρίωνα, προσπαθεί να αποκαταστήσει με τον τρόπο του και την πάλαι ποτέ «αγία» της δεκαετίας του ’80, την Αγία Αθανασία του Αιγάλεω.

Advertisements

One thought on “Το θαύμα της αθλιότητας

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s