Η βαρόνη και οι βαρόνοι

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής τη μόνη βαρόνη που ήξερα μέχρι σήμερα ήταν η Βίκυ Λέανδρος. Κι από βαρόνους, ο μόνος που μου ερχόταν και συνεχίζει να μου τριβελίζει το μυαλό είναι ο βαρόνος Μινχάουζεν. 

pb-110420-uk-guard-ps-2.photoblog900γράφει ο Θωμάς ΣίΔΕΡΗΣ

Για μένα η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν μια καλή opportunity να εξασκώ τα αγγλικά μου: Θαααααάτσεεεεεε… τρώγοντας τεχνηέντως το τελικό ρ. Σαν την παλιά διαφήμιση του ΟΠΑΠ με τον Έλληνα και το γαϊδούρι (προς θεού δεν εννοώ τον Θ.Π.) στα αχανή αγγλικά λιβάδια, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπος με τους Βρετανούς ευγενείς στα ευθυτενή άλογά τους, ασκούμενοι στο γαλαζοαίματο άθλημα του κυνηγιού φασιανού. 

Αλλά στον αφελή Έλληνα μπορεί να μην του έκατσε το διπλό της Τσεεεεέλσι, έκατσε όμως ο ίδιος (για τον Έλληνα λέω πάντα) στη χάρτινη βαρκούλα του Δημήτρη Παπαϊωάννου και από το 2004 σκούζει ανελλιπώς «την κάτσαμε τη βάρκα». «Κι αν σου κάτσει;» αναρωτιόταν κάποτε σε μια άλλη διαφήμισή του ο ΟΠΑΠ και να που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κάτσει κι αυτός στο θατσερικό μοντέλο διαχείρισης της οικονομίας. Για την ακρίβεια, να τον κάτσουνε… για τον ΟΠΑΠ μιλάω πάντα.

Για μένα η Θάτσερ ήταν μόνο κυρία, και μάλιστα Σιδηρά. Σίδερης εγώ, Σιδηρά αυτή. Σαν βαρόνη, ομολογώ, δεν την είδα ποτέ. Άλλωστε, στην Ελλάδα έχουμε πήξει στους βαρόνους: Ο βαρόνος της μίζας, ο βαρόνος του εκβιασμού, ο βαρόνος των εργολάβων, ο βαρόνος των μέσων ενημέρωσης, ο βαρόνος της πολιτικής, ο βαρόνος του πενταγράμμου, ο βαρόνος της πίστας…

Τελικά, βαρόνους έχουμε, πύργους δεν έχουμε να τους στεγάσουμε. Ο μόνος πύργος του Ντάουντον που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτός στο Τατόι και αυτός στο κατέβασμα της πρώην λεωφόρου Καβάλας, εκεί ντε στο Παλατάκι. Είναι προφανές ότι ουδείς Άγγλος θα ονόμαζε το πύργο του «Παλατάκι». Δεν είναι τυχαίο που εμείς έχουμε «τσαρδάκι» και Νίκο Ξανθόπουλο και αυτοί, για τους Βρετανούς μιλάω πάντα, έχουν τον Ντάουντον (την ΕΡΤ για να πουλάνε) και, φυσικά, τον Σερ Άντονι Χόπκινς.

Τσαρδάκι, Παλατάκι, Μητσοτάκη. Ο τελευταίος, θεωρήστε τον και ως αξιοθέατο, πάει, την έθαψε κι αυτήν. Και μάλιστα, σε καθεστώς πλήρους πνευματικής διαύγειας, την αποχαιρέτισε από το φέισμπουκ.

Oh…my god!

Advertisements

One thought on “Η βαρόνη και οι βαρόνοι

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s