Θ’ ανταμωθούμε μια τρελή Πρωτομαγιά

434115239_640

γράφει ο Θωμάς Σίδερης

Το ‘χαμε ξαναπεί αυτό, θυμάσαι; Χαμογελάς; Κλαις; Θες να μου πεις;

Οι Πρωτομαγιές έφυγαν και μετά ήρθαν και άλλες και άλλες… και εμείς σαν να μην είμαστε εκεί. Οι απόντες της Πρωτομαγιάς. Κάθε πρώτη του Μάη και μια μεγάλη απουσία.

Όμως θυμάμαι –μπορώ ακόμα να θυμάμαι επιλεκτικά- εμείς είμαστε εκεί. Σφίγγαμε τις γροθιές… Πλάθαμε με πλαστελίνες το όνειρο… Αγκαλιαζόμασταν… Αυτή την αγκαλιά δε θα την ξεχάσω ποτέ… Τραγουδούσαμε στο δρόμο φωναχτά… Το τραγούδι εκείνο μού έρχεται ακόμα στα χείλη… Ελπίζαμε…

Έλα λοιπόν, τι σ’ έπιασε; Πρέπει να κρατήσεις, να ξανασταθείς στα πόδια σου, να πιστέψεις, ν’ αγωνιστείς. Έστω για λίγο.

Μ’ ακούς τι σου λέω;

Θες να ουρλιάξω; ΚΡΑΤΑ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ. Σε παρακαλώ…

Ναι, τώρα είμαι έτοιμος να σου το ξαναπώ. Θ’ ανταμωθούμε μια τρελή Πρωτομαγιά. Όχι σαν βεβαιότητα. Ποτέ σαν βεβαιότητα. Μόνο σαν υπόσχεση. Μια φευγαλέα υπόσχεση.

Αυτό ήταν πάντα. Μια φευγαλέα υπόσχεση.

3.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s