#1 | Έναρξη – Λαϊκή απογευματινή της Κυριακής

Θυμάμαι ακόμα τα μωσαϊκά στο σπίτι μου. Ήταν πράσινα στο χωλ, αλλά στο σαλόνι ήταν μαύρα και η γιαγιά μου τις έλεγε μαρμαρίνες, αλλά δεν κατάλαβα ποτέ μου το γιατί. Το σαλόνι ήταν σχεδόν πάντα κλειδωμένο. Και άρα τακτοποιημένο στην εντέλεια.

Όταν άνοιγε η πόρτα του, σε ονομαστικές εορτές της οικογένειας, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, το πρώτο που έκανα ήταν να χώσω τη μύτη μου, προσπαθώντας να μυρίσω τη μυρωδιά του.

του Θωμά Σίδερη

Η μυρωδιά τού σαλονιού ήταν ξεχωριστή. Ήταν μια μυρωδιά ακινησίας και υγρασίας μαζί. Μια μυρωδιά από κόκκινο βελούδινο τραπεζομάντηλο και πολλά αλαβάστρινα μπιμπελό. Το δεύτερο πράγμα που έκανα, ήταν να το εξερευνήσω. Θυμάμαι πως πάνω στον μπουφέ ήταν ένα πελώριο μαγνητόφωνο που το είχε φέρει ο μπαμπάς μου απέξω, επειδή κάποιο φεγγάρι έκανε τον ναυτικό. Μια φορά λοιπόν δεν άντεξα άλλο και πάτησα ένα κουμπί του. Και τότε άρχισε να παίζει…

«Μας πήγανε πλημμέλημα επί διαταράξει

μα όμως τα μητρώα μας τα βρήκανε εντάξει

μα όμως τα μητρώα μας τα βρήκανε εντάξει

μας πήγανε πλημμέλημα επί διαταράξει».

Πολλά χρόνια αργότερα έμαθα ότι το τραγούδι αυτό το είχε γράψει μια πονεμένη γυναίκα, που ενίοτε πουλούσε τους στίχους που έγραφε για μερικά ψίχουλα. Τη γυναίκα αυτή τη λέγανε Ευτυχία, σε αντιδιαστολή με τη θλιβερή ζωή της, και τα ψίχουλα που μάζευε τα έπαιζε μέχρι τελευταίας δεκάρας στα χαρτιά. Το τραγούδι το τραγουδούσε ένας άντρας που  πατέρας μου τον φώναζε “ο Γιωργάρας” και η μάνα μου τον έλεγε σκέτο “Ζαμπέτα”. Όπως και να τον λέγανε όμως, καταλάβαινα ότι μιλούσανε για τον ίδιο άνθρωπο.

Α, να μην ξεχάσω να σας πω το πόσο πολύ μου άρεσαν τα βαριετέ και τα αναψυκτήρια που με πήγαιναν οι γονείς μου κάποιες καλοκαιρινές Κυριακές. Εκεί εμφανίζονταν, ως επί το πλείστον, λαϊκοί τραγουδιστές και ο κόσμος που πήγαινε να τους δει ήταν φτωχαδάκια που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τραπέζι στα κέντρα. Κι ο μπαμπάς μου φτωχός ήταν, αλλά αυτό δε με πείραζε καθόλου. Μια χαρά περνούσα στ’ αναψυκτήρια…

Advertisements

One thought on “#1 | Έναρξη – Λαϊκή απογευματινή της Κυριακής

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s