Ο άσος των γηπέδων (ένα διαφορετικό τέλος)

kids-football-matc_1471456a

Θωμάς Σίδερης

Στ’ αυτιά του έφτανε ένα βουητό που ολοένα και δυνάμωνε: συνθήματα, τύμπανα, χιλιάδες άνθρωποι που χτυπούσαν ρυθμικά τα πόδια τους στις κερκίδες. “Όταν είσαι μέσα στο γήπεδο ακούς μόνο την φωνή της ψυχής σου”. Τα λόγια αυτά του κύριου Στράτου στριφογύριζαν διαρκώς στο μυαλό του. Χώθηκε ανάμεσα σε τέσσερις αντιπάλους και με δυο δρασκελιές βρέθηκε στην άλλη άκρη του γηπέδου.

Με το χέρι του έκανε νόημα στον συμπαίκτη του, που βρισκόταν στην ακριβώς αντίθετη πλευρά, να του δώσει πάσα. Εκείνος, εκτέλεσε ένα ψηλό βολέ και η μπάλα βρέθηκε στα πόδια του αντιπάλου που φορούσε τη φανέλα με το 9. Από την αρχή το “9” τον είχε βάλει στο μάτι: σπρωξιές, αντικανονικά μαρκαρίσματα, κάποια στιγμή μάλιστα τον τράβηξε από το μανίκι. Ο διαιτητής όμως δεν είδε -ή έκανε ότι δεν είδε- τίποτα. Ο θυμός πλημμύρισε την ψυχή του Χάρη. Αυτός ο “καμπόσος” της Άρσεναλ, που διαφημίζει σαμπουάν στην τηλεόραση και φωτογραφίζεται μπροστά από τη βίλα του στο Λοσ Άντζελες, έπρεπε να πάρει κάποτε το μάθημά του. “Ο θυμός ποτέ δεν φτάνει στον άλλο. Πάντα φαρμακώνει εσένα”. Τα λόγια του κύριου Στράτου πλημμύρισαν πάλι τη σκέψη του.

Όρμησε στο “9” με μοναδικό στόχο να του κλέψει την μπάλα και να βγει μπροστά. Ο αντίπαλος, όμως, έκανε μια έξυπνη ντρίμπλα και του ξέφυγε. Ο Χάρης δεν το έβαλε κάτω. Φούσκωσε τα πνευμόνια του με όσο περισσότερο αέρα μπορούσε και έτρεξε μπροστά. Προσπάθησε να τον κλείσει από αριστερά. Δεν ήταν εύκολο. Προσποιήθηκε υποχώρηση και τότε ο αντίπαλος έκανε το λάθος. Η μπάλα βρισκόταν πια στα πόδια του Χάρη. Πέρασε σαν σίφουνας την άσπρη γραμμή. Απέναντί του μόνο μια φιγούρα: ο τερματοφύλακας της Άρσεναλ. Αν και ήταν τόσο κοντά του, ο Χάρης την έβλεπε θολή.

Σήκωσε το πόδι του να χτυπήσει σουτ. Δεν πρόλαβε. Το “9”, που τον ακολουθούσε συνέχεια, έβαλε το πόδι του και τον ανέτρεψε. Ο διαιτητής σφύριξε δυνατά, έβγαλε από το τσεπάκι του την κόκκινη κάρτα και τη σήκωσε ψηλά και, στο τέλος, υπέδειξε πέναλτι σε βάρος της Άρσεναλ.

Το γήπεδο πάγωσε. Οι συμπαίκτες του Χάρη που βρίσκονταν στον πάγκο σηκώθηκαν πάνω και πανηγύριζαν σαν μικρά παιδιά. Ο Χάρης γύρισε και κοίταξε τον προπονητή του. Εκείνος του έγνεψε το κεφάλι. Ο Χάρης κατάλαβε. Θα ήταν αυτός που θα στεκόταν απέναντι, στα έντεκα βήματα, από τον τερματοφύλακα της Άρσεναλ. Θα ήταν αυτός, που με μόνο ένα χτύπημα, θα έστελνε την ομάδα του στα ουράνια, αυτός που θα έφερνε για πρώτη φορά το τρόπαιο στη χώρα του.

Ο διαιτητής ακούμπησε την μπάλα στο γρασίδι. Ένα μέτρο πιο πίσω στεκόταν ο Χάρης. Τώρα πια μέσα στο τεράστιο γήπεδο δεν ακουγόταν ούτε ψίθυρος. Ακούστηκε ο ήχος της σφυρίχτρας που έσκισε σαν αστραπή τη σιωπή. Ο Χάρης σήκωσε το πόδι και χτύπησε την μπάλα. Εκείνη, αφού διέγραψε μια καμπυλωτή τροχιά, κατέληξε στην αγκαλιά του τερματοφύλακα. Οι οπαδοί της Άρσεναλ ξέσπασαν σε τρελούς πανηγυρισμούς. Την ίδια στιγμή οι συμπαίκτες του στο γήπεδο και στον πάγκο έσκυβαν το κεφάλι απογοητευμένοι και -γιατί όχι- θυμωμένοι μαζί του. Ο Χάρης κοίταξε το χρονόμετρο του γηπέδου. “Πότε θα τέλειωνε αυτό το μαρτύριο;”.

Το ρολόι έδειξε επιτέλους 90′. Ο πέμπτος διαιτητής σήκωσε την ταμπέλα με τις καθυστερήσεις. Τέσσερα ολόκληρα βασανιστικά λεπτά. Η Άρσεναλ, που πια χόρευε στο γήπεδο, έκανε μια σπουδαία ευκαιρία στο 92′ και τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα, σε νέα ξαφνική αντεπίθεση, κατάφερε να βάλει το πολυπόθητο γκολ και να προηγηθεί. “Όλα είχαν πλέον τελειώσει”.

Ο Χάρης σκέφτηκε ξαφνικά τον δάσκαλό του, τον κύριο Αντώνη. “Σημασία δεν έχει η νίκη αλλά το παιχνίδι”. “Αλλά εγώ θέλω να νικήσω, δάσκαλε”, μονολόγησε ο Χάρης. “Τότε, πίστεψέ το”, ακούστηκε μια φωνή στο μυαλό του. “Οι αγώνες κερδίζονται μόνο από αυτούς που πιστεύουν στη νίκη”.

Ο Χάρης ξέφυγε μπροστά και άρπαξε την μπάλα από έναν παίκτη της Άρσεναλ που ροκάνιζε τον χρόνο. Άρχισε να τρέχει προς το αντίπαλο τέρμα. Έτρεχε τόσο γρήγορα, που η φιγούρα του έμοιαζε με άσπρη γραμμή στο πράσινο τερέν του γηπέδου. Πέρασε τέσσερις αντιπάλους και προσεγγίζοντας την εστία της Άρσεναλ από τα δεξιά, σήκωσε το πόδι και εκτέλεσε με μαεστρία ένα στριφογυριστό σουτ. Η μπάλα πέρασε κάτω από το αριστερό δοκάρι του τερματοφύλακα και βρέθηκε στα δίχτυα.

Ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη του αγώνα. Το παιχνίδι πήγαινε σε παράταση.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s